Novel

หลายคนคงงง ว่าทำไมจ่ากบถึงเชยแบบนี้ก็ไม่รู้ เดือนหน้านิยายอินเดกซ์ภาค 2 เล่ม 3 (ถ้านับต่อเนื่องกัน ก็เป็นเล่มที่ 25) จะวางขายแล้วแท้ๆ ไหงเพิ่งมาพูดถึงนิยายเล่ม 16 ล่ะ? มันมีอะไรดีงั้นหรือ?

คำตอบ ----------- ไม่มีอะไรเป็นพิเศษครับ แค่อยากเขียนถึงนิยายที่เพิ่งมาอ่านเอาวัน-2 วันนี้ครับ จะบอกว่า อินเดกซ์เล่ม 16 เป็นนิยายอินเดกซ์เล่มแรกที่ผมอ่านรวดเดียวจบ ไม่ได้พักไปอ่านเล่มอื่นก่อนเลย คงต้องยกความดีความชอบให้ผู้แปลเป็นภาษาอังกฤษของเล่มที่ 16 ที่ใช้คำได้ดี ไม่ยากจนต้องเปิดดิกทุกคำแบบ นิยาย Love Letter SS ที่ผมเพิ่งแปลให้อ่านกันไป หรือจะพูดง่ายๆคือ "คนแปลเขาไม่ดัดจริต" จ่ากบเลยอ่านได้สนุกมากๆครับ เมื่ออ่านจบแล้ว จึงมาเล่าสู่กันฟัง

นิยายเล่ม 16

เรื่องหลักของเล่มนี้คือ
(1) อควา แห่งเบื่้องหลัง , 1 ใน 4 สมาชิกของ God's Right Seat หรือคือพวกที่อยู่บนยอดพีระมิดของศาสนจักรโรมัน ตามมาชิง "แขนขวา" ของโทมะ ถึงเมืองแห่งการศึกษา หลังจากที่โทมะไปเปิดตัวเป็น "ภัยคุกคาม" หลังจากเก็บ สมาชิก God's Right Seat อีกคน (เททล่า แห่งเบื่องซ้าย) ที่ฝรั่งเศสไปเมื่อเล่ม 14
(2) อิทสึวะ และ กลุ่มลัทธิอามาคุสะ ที่มองโทมะเป็น "ผู้ช่วยให้รอด" และ "สหาย" จึงรับคำสั่งจากเนซเซสซารีอุส ให้มาปกป้องโทมะ
(3) โทมะ VS อควา
(4) เซนต์ VS เซนต์
(5) อิตสึวะ แล้วก็อิตสึวะ

ครับ เนื้อหาหลักก็มีเท่านี้แหละครับ ที่สำคัญคือ มันเป็นนิยายกำลังภายในไปซะ 80% ของเล่ม ดังนั้นแล้ว จึงอ่านจบได้ไวมาก เพราะเกือบทั้งหมดเป็นการบรรยายการต่อสู้ของอควาที่ถึกเกินมนุษย์มนา อ่านไปอ่านมา เฮียอควาเนี่ย แกเป็นจอมยุทธ์จากเรื่องฟงอวิ๋นหรือไง เพราะมันต่างจากที่ผ่านมาเหลือเกิน ที่ผ่านมา เราจะได้เห็นฉากต่อสู้ของเหล่าเอสเปอร์ที่ใช้สมองมากๆ ไม่ก็การต่อสู้ของเหล่าผู้ใช้เวทที่ แน่นอนว่าใช้เวทมนตร์

แต่อควาไม่ใช่ครับ เฮียแกไม่ต้องใช้เวทมนตร์ก็อัดโทมะไปนอนเป็นมัมมี่ได้ตั้งแต่หน้าแรกๆ ของเล่ม!! เฮ้ย!! มันจะเทพไปไหนล่ะนั่น ว่าแต่ พอโทมะไปนอนโรงพยาบาล แล้วใครจะสู้ล่ะ? เหอๆ ไปอ่านกันเองเถอะครับ รับรองว่าน่าติดตามไม่น้อยเลยล่ะ

อีกอย่างคือ สาวๆ ครับ อันที่จริง หนูอิตสึวะที่โนตมคนนั้น เป็นที่ต้องตาจ่ากบมาตั้งแต่เล่ม 14 แล้วล่ะครับ เอิ้กๆ พอดีเล่มนี้หนูอิตสึวะมาเป็นทั้งบอดี้การ์ดและภรรยา เอ้ย คนดูแลพี่เม่น ซึ่งทำให้อิตสึวะเป็นสาวๆ ที่หลายคนอวยกันให้ลงเอยกับพี่เม่น แม้ตัวจริงที่พ่อแม่เป็นใจอย่างบิริบิริจะมาแรงแซงโค้งสุดท้าย (ทั้งๆที่จืดจางมากๆในช่วงหลังเล่มที่ 16 เป็นต้นไปก็ตามที) ก็เถอะนะ แต่เชื่อว่า อิตสึวะจะโกยคะแนนได้ในอนิเมภาคหนังโรง และ ซีซั่น3 ที่น่าจะตามมาในปี 2012 หรือ 2013 ล่ะนะ

ตอนแรกว่าจะอ่านเล่ม 16 ไปแปลไป หรืออ่านจนจบแล้วมาแปล แต่ไปๆมาๆ สงสัยต้องคิดอีกทีครับ เพราะถึงผมจะอ่านได้ไวมาก แต่เชื่อว่า กว่าจะถอดเป็นไทยได้จบเล่ม ภาค 2 เล่ม 3 น่าจะออกมาก่อนเป็นแน่แท้ครับ แถมแปลไปก็ไม่รู้จะมีใครอ่านมั้ย? ก็เลยสองจิตสองใจอยู่ครับ

คงไม่มีอยากอ่านสำนวนเห่ยๆของจ่ากบใช่มั้ยครับ?

งั้นไว้เจอกันเมื่อผมอ่านนิยายเล่มต่อๆไป ละกันครับ Cry

(นิยายแปล) Toaru Love Letter SS

posted on 16 Nov 2011 18:55 by overtime in Novel
ไม่ได้แปลมานาน อาจจะขาดตกบกพร่อง มีพิมพ์ผิดบ้าง จะพยายามแก้ไขนะครับ

นิยายสั้นเรื่องนี้ とある魔術の禁書目録 ラブレター争奪戦  เป็นส่วนหนึ่งในเรื่อง "อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม" ครับ ซึ่งลงเป็นนิยายสั้นๆในหนังสือรวมภาพสี Rainbow Spectrum ของ ไฮมูระ คิโยทากะ ผู้วาดภาพประกอบนิยายของ"อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม" 

โดยเซ็ตเวลาอยู่หลังจากจบอนิเมซีซั่น 2 ไปแล้ว ดังนั้นตัวละครจะครบเครื่องกว่าช่วงแรกๆ ยังไงๆก็ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ

(อนึ่งผมแปลมาจากภาษาอังกฤษ ถ้ามีอะไรผิดพลาด ต้องขออภัยด้วยนะครับ)
 

บทที่ 1

“คามิโจ”

วันหนึ่งในช่วงเวลาปลายใบไม้ร่วงย่างเข้าเหมันต์

ถ้าให้เฉพาะเจาะจงอีก ก็เป็นเรื่องที่ทำให้เวลาช่วงพักเที่ยงมีสีสันขึ้น

คามิโจ โทมะ อยู่มั้ย?”

ที่ทางเข้าห้องเรียนมีร่างของ “รุ่นพี่” ที่ดูยังไงก็ไม่ได้แอบมองมาจากทางระเบียง เธอคนนั้นมีผมดำยาวประบ่า รูปร่างสูง อวบอึ๋ม และแน่นอนว่าเป็นคนสวย กระโปรงยาวจากเครื่องแบบนักเรียนชุดกลาสีดูแข็งแกร่งราวเป็นปราการเหล็ก บางคนอาจจะเห็นสะดือของเธอจากช่องว่างระหว่างเสื้อและกระโปรงของเธอ เธอผุ้นี้ดูยังไงก็รู้ว่าเป็นคนหัวดีและเล่นกีฬาเก่ง  แถมเธอผู้นี้ยังไม่เคยที่จะเดือดร้อนในเรื่องเงินทอง ยกเว้นแต่เรื่องชาแดงกับเค้กแสนอร่อยเท่านั้นที่เธอคิดจะแคร์ แม้เธอจะเป็นเพียงวัยรุ่น แต่เธอก็แยกรสชาติบรั่นดีรสเลิศออก และ ถึงแม้จะเห็นเธอขับรถสปอร์ตสีแดงสดมาก็คงไม่มีใครรุ้สึกแปลกแยกเป็นแน่แท้ แน่นอนว่าอันหลังสุดเป็นแค่เรื่องสมมติ แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่คนทั่วไปอาจจะมองเห็นได้ไม่ยาก

 

เธอคือ คุโมคาวะ เซริอะ

นักเรียนเกือบทุกคนในโรงเรียนนั้นเห็นเธอเป็น “รุ่นพี่สาวสวย” และยังให้ความรู้สึกไปถึงขนาดว่า “หากเราลอกหนังชั้นนอกของเธอออกเราอาจจะเจอสุดยอดหุ่นยนต์ก็เป็นได้” จะเห็นว่าไม่มีใครสามารถคบหากับเธอผู้นั้นได้เลย มีเพียงแต่เสียงร่ำลือว่า “อะไรนะ?” “คนสวยที่ยิงบิวตี้เลเซอร์ออกมาได้” และ “เอาอีกแล้วครับทั่น,เธอมาหาคามิโจอีกแล้ว” พวกเขารู้จักแค่ชื่อของคามิโจเท่านั้น

อย่างน้อยๆ นักเรียนในห้องนี้บางส่วนก็สามารถที่จะมองข้ามความงามของเธอไปได้ แต่แท้ที่จริงแล้วสิ่งที่ทำให้เป็นแบบนั้นได้ ก็เพราะเรื่องที่ “รุ่นพี่สาวสวย” มาหาคนๆหนึ่งมันลามไปทั่วห้องแล้วมากกว่า

“หืม? ไม่เห็นอยู่ในห้องเลย วันนี้ตานั่นลาหยุดเหรอ?”

คิ้วของคุโมคาว่าขมวดปมบ่งบอกว่า “หาคนๆนั้นไม่เจอ”

ท่าทางเธอจะผิดหวังไม่น้อย

จากนั้น เธอได้เปลี่ยนเป้าหมายใหม่ไปยังใครบางคน

“เอาเถอะ ฝากใครซักคนไปละกัน อืม เอาใครดีนะ? เอาคนที่ผมดำยาว หน้าผากกว้าง อกใหญ่ คนที่ทำตัวเลียนแบบฉันคนนั้นละกัน”

“เธอนี่เสียงดังไปแล้ว หนวกหูจริงๆ”

คุโมคาวะมองไปยังคนที่ถูกยกให้เป็น “ว่าที่ดาวของชั้น ม.4” ฟุคิโยเสะ เซริ

ตอนนี้เสียงพึมพำในห้องจึงเปลี่ยนเป็น “อ้อ พี่เขามาหาฟุคิโยเสะน่ะเอง” ไปซะงั้น

ขอนอกเรื่องสักนิด ส่วนไหนที่เธอถูกยกให้เป็น “ว่าที่” นั้น คงไม่พ้นส่วนที่อยู่ใต้ไหปลาร้า หรือส่วนหน้าอกหน้าใจนั่นเอง

ฟุคิโยเสะที่ดูไม่สบอารมณ์เริ่มฮึดฮัดและลุกจากที่นั่ง เดินปรี่ไปยืนต่อหน้าคุโมคาวะ

“ฉันไว้ผมทรงนี้ตั้งแต่ฉัน 5 ขวบ เลิกตัดสินคนจากมาตรฐานส่วนตัวคุณได้มั้ยคะ?”

“แหม บังเอิญจังเลย ฉันก็ไว้ทรงนี้มาตั้งแต่ 5 ขวบเหมือนกัน”

“แล้วฉันไปเลียนแบบคุณตอนไหนไม่ทราบ?”
“แต่ว่านะ ฉันเป็นรุ่นพี่เธอ เธอก็อายุน้อยกว่าฉัน 1 ปีไม่ใช่หรือไง”

อึก.. ฟุคิโยเสะได้แต่ยืนฮึดฮัดไม่พอใจและจ้องมองคุโมคาวะ ทางคุโมคาวะเองก็รู้สึกสนุกจึงใช้นิ้วดันหน้าผากของฟุคิโยเสะไปพลาง

ไม่ใช่แค่นั้น อวัยวะอันโดดเด่นใต้กระดูกไหปลาร้าที่พวกเธอมีล้นเหลือตั้งแต่สมัยอนุบาล กำลังโรมรันกันอยู่นั้นทำให้พวกเธอไม่รับรู้ถึงภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่คนรอบข้างรู้สึกเลย

 และเพราะเรื่องนี้ที่มุมหนึ่งของห้อง อาโอกามิ เพียซ กับ สึจิมิคาโดะ โมโตฮารุ จึงจดจ้องเธอทั้งสองด้วยสายตาอกุศล และพูดขึ้นมาว่า

“เห..ถึงประเทศนี้จะพบสภาวะเศรษฐกิจซบเซา หรือ อะไรก็เถอะ แต่ไม่น่าเชื่อว่า ยังมีส่วนที่ขยายตัวได้อีกนะนั่น”

“แถมยังขยายตัวในแถวที่ควรขยายด้วยนะนั่น”


นอกจาก 2 หน่อนั่นแล้ว บรรยากาศดำมืดยังแอบปรากฏแถวๆ สาวผู้มีผมยาวคล้าย 2 คนนั่นอย่าง ฮิเมกามิ