Review นิยาย : ยาคุโมะ นักสืบวิญญาณ 1 (bliss)
posted on 16 Aug 2009 11:49 by overtime in All-Reviews, Novel
ยังคงเป็นนิยายในค่าย bliss publishing ครับ และแน่นอนว่ายังเป็นแนว suspense เช่นเคย (จ่ากบอ่านนิยายแนวนี้เป็นหลักครับ) ชื่อเรื่องคือ ยาคุโมะ นักสืบวิญญาณ 1 : นัยน์ตาสีเพลิง (心霊探偵 八雲) ครับ
ด้วยความที่ยาคุโมะถูกดัดแปลงเป็นหลายเวอร์ชั่น ทั้งละคร ทั้งหนังสือการ์ตูน คงจะเป็นการยืนยันในความโด่งดังของเรื่องนี้ได้ แต่อย่างไรก็ดีจะดัดแปลงกี่เวอร์ชั่นผมก็ไม่ได้สนใจเลย จนมาอ่านเองในแบบนิยายนี่แหละ
แม้จะออกมานานแล้ว (สำหรับเล่ม 1) แต่จ่ากบเพิ่งได้อ่านหลังจาก จูนไบรด์ไปเองครับ
ตัวเอกของยาคุโมะนั้นมีจำนวนไม่มากเกินจะจดจำ มี ไซโต ยาคุโมะ (แหม ผมชอบออกเสียงว่า ไซโต้ ยาคุโมะ มากกว่า) ชายหนุ่มผู้ที่ชื่อเขาเป็นชื่อเรื่อง เขาเป็นคนที่เกิดมาพร้อมลักษณะพิเศษคือ ตาำดำของตาซ้ายนั้นเป็นสีแดง และตาข้างนั้นมีลักษณะพิเศษคือ "มองเห็นแต่วิญญาณเท่านั้น มองไม่เห็นสิ่้งที่มีสสาร" นั่นคือ เขามองเห็น "ผี" , เขาเล่นตุกติกก่อตั้งชมรมขึ้นมาชมรมหนึ่งในมหาวิทยาลัยและใช้ชีิวิตอยู่ในห้่องนั้นแทนบ้าน (ซึ่งในเรื่องเรียกว่า "เซฟเฮ้าส์") เขาเป็นคนที่ยียวนกวนประสาท แต่ละประโยคที่ออกจากปากจึงมีเรื่องกัดแขวะชาวบ้านทุกคำจนมีแต่คนขยาดไม่อยากคบหาด้วย , มีเพียง โอซาวะ ฮารุกะ นักศึกษาหญิงที่ไม่รู้เรียกว่า "มีดวงด้านผีๆ " ดีหรือเปล่า? เพราะคดีส่วนมากที่ยาคุโมะต้องมีเอี่ยว (อย่างน้อยก็ในเล่มแรก) ล้วนแต่เกี่ยวข้องกับตัวเธอไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เธอจึงเป็นตัวเดินเรื่อง และ มีอีกคนที่ต้องมามี่เอี่ยวก็คือ นายตำรวจโกโต (จ่ากบชอบอ่านเป็น โกโต้ อยู่เรื่อย) ผู้มาขอความร่วมมือจากยาคุโมะ ในคดีปริศนาอยู่เรื่อยๆ โดย โกโต้กับยาคุโมะ มักจะมีข้อเสนอแลกเปลี่ยนกันในการไขคดีอยู่เรื่อยๆ ก็เป็นตัวละครหลักๆ ของนิยาย
ด้านคดีนั้น แต่ละคดีเป็นคดีที่ไม่ยาวเกินไปนัก (เหมา่ะกับ คนที่จำไม่ค่อยแม่น หรือ อ่านหนังสือไม่ทน) ดังนั้น ความซับซ้อนนั้น เรียกได้ว่าไม่มาก ค่อนข้างจะอ่านง่าย บางคดีผมเดาตัวคนร้ายได้ตั้งแต่ยังไม่เฉลย แต่แน่นอนว่า ไม่มีทราบแรงจูงใจว่าทำไม..คนร้ายถึงทำแบบนั้น และแม้จะมีวิญญาณเป็นเบาะแสของคดี แต่สิ่งที่วิญญาณสื่อสารนั้น มีเพียงยาคุโมะคนเดียวที่ทราบ คล้ายๆกับสิ่งที่ คินดะอิจิรุ่นหลาน ชอบแสดงให้เราเห็นว่า "เขารู้แล้ว" แต่สิ่งที่ยาคุโมะทำเพื่อเปิดเผยนั้น อาจจะต้องทำให้ฮารุกะต้องมีอันตรายมันทุกคดีไป (คนที่ซวยที่สุดในเรื่อง?) เหอๆ ก็ตามสไตล์คนไม่ชอบสุงสิงกับใครล่ะนะ
ด้านความสยอง แม้ยาคุโมะจะเห็นผี เขาก็ไม่ได้แสดงอาการหวาดหวั่นอะไร เพราะเห็นจนชินชา (เอ...คล้ายๆเรื่องอะไรนะ? อ๋อ Bleach ) แต่ก็แค่เห็น เขา่ไม่มีอำนาจปัดเป่า,ขับไล่อะไร จึงมักจะเก็บเงียบ เงียบเสียจนไม่สยองไปซะแล้ว ดังนั้น "ผี" จึงทำหน้าที่เป็นผู้ให้เบาะแส และ ผู้เสียหายเท่านั้น.. คดีหลายคดีจึงเป็นคดีเล็กๆ ที่ คนร้ายได้รับ "ผลกรรมที่ก่อเอาไว้" คล้ายกับคลายคดีเพื่อให้ิวิญญาณไปสู่สุคติ , แต่ไม่ได้สนใจในเรื่องบทลงโทษเลย เพราะหลักฐานในการจะจับกุมนั้นน้อยจนถึงไม่มี เพราะเป็นสิ่งที่ผีบอก
แม้จะมีจุดที่ไม่ถึงใจ คนอ่านนิยายสืบสวนแบบโคตรซับซ้อน แต่ความสนุกในการอ่า่นนั้นก็ถือว่า "น่าอ่านต่อ" เพราะความยียวนของยาคุโมะ ทำให้เีืีรื่้องนี้ไม่จมกับความเศร้ามากไป และพร้อมทำให้คนอ่านยิ้มได้อย่างไม่ยากเย็นอะไร เรียกว่า เป็นมือใหม่หัดอ่านนิยายก็อ่้านได้ครับ
แต่ที่แน่ๆ เมื่อจบบทใดบทหนึ่งแล้ว คุณอาจจะอยากหยุด แล้วไปอ่านต่อในวันอื่นๆ ไม่ได้อยากอ่านต่อคดีต่อไปทันที เพราะเหตุการณ์มันมีพื้นฐานคนละอย่างกันเลย (เหมือนกินน้ำล้างคาวก่อนไปกินจานต่อไป) ดังนั้นกว่าผมจะอ่านจบเล่มนี้ ผมใช้เวลา 3 วัน (วันละ 1 คดี) ใครสนใจก็ลองหาอ่านดูนะครับ เล่ม 2 ยังไม่ได้ซื้อ รอไปก่อนละกันนะ
คะแนน
ความสนุก 7.5/10
ความน่าติดตามในแต่ละคดี 8/10
ความรู้สึกอยากอ่านต่อ 7/10
อนึ่ง นี่เป็นตัวละครในแบบ official ของ คาโต้ อากาสึกิ ผู้วาดภาพปกของนิยายเรื่องนี้ครับ

ยาคุโมะ (ภาพจากปกนิยายเล่ม 8ของญี่ปุ่น) ฮารุกะ (ภาพจากนิยายเล่ม 2 ของญี่ปุ่น)

