หมายเหตุ entry นี้ยาวมากๆ ขออภัยถ้าทำให้อ่านไม่สะดวกครับ

ไม่ว่านี่จะเป็นการผลักดันชิมาซากิ ฮารุกะ หรือ พารูรุ หรือไม่ก็ตาม (สำหรับคนที่ไม่ชอบพารูรุคงเบื่อ แต่จ่ากบประกาศตัวครับว่าผมใส่ใจเด็กคนนี้ครับ เลยนำเสนอเรื่องของเธอเยอะมาก) แต่ผมคิดว่า มันเป็นตอนพิเศษที่น่าพูดถึงครับ กับ (เมจะเมจะอิเคะเตรุ) ตอนพิเศษ "งานอาสาของยาเบะ ครั้งที่ 13"  ออกอากาศเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2012

めちゃ×2イケてるッ!の企画
矢部オファーしちゃいましたシリーズ
13 Office48・AKS ギンガムチェック劇場盤大握手会(幕張メッセ)、島崎遥香(AKB48)の単独握手会(ディファ有明)(2012年12月1日放送予定)

ซึ่งนี่เป็นรายการที่พาคุณไปรู้จักโลกเบื้องหลังของงานต่างๆ ผ่าน คุณยาเบะ ซึ่งครั้งนี้ คุณยาเบะ ถูกโอกะเลม่อน คู่หูของตัวเอง ยัดเยียดให้ไปทำงานกับ AKB48! โดย อ.อากิโมโตะ ได้ส่งให้เขาไปช่วยเป็น "ฮากาชิ" (คนดึงลูกค้าออกจากที่จับมือ) ในงานจับมือของซิงเกิ้ล Gingham Check ที่โตเกียวบิ๊กไซต์ เมื่อกลางเดือน พ.ย. 2012 ที่ผ่านมา






โดยในงานนี้ เราจะเห็นการทำงานของทีมงานแบบฮากาชิ ที่หลายคนอาจไม่ทราบว่า ช่วงเวลาในการจับมือของกลุ่ม 48 นั้น 1 คูปองจาก CD จะได้จับมือเพียง 10 วินาที เท่านั้น!! นั่นเพราะหากให้นานกว่านั้น คนร่วมแสนคนคงมีบางคนตกหล่นและไม่ได้จับมือกับเด็กที่ตัวเองชอบแน่ครับ ซึ่งคุณยาเบะก็สมเป็นมืออาชีพ ทำงานแบบนี้ได้อย่างเป็นงานมากๆ ซึ่งทำให้เราเห็นการทำงานอย่างเป็นระบบของทีมงาน AKB48

จากซ้าย โทงะซากิ , ยูโกะ , โซคันโตคุ ทากามินะ และ ยาเบะ

มิรุกิ...สุดยอด

พารูรุ สุดเซ็ง
 

นอกจากนี้ยังมีงานจิปาถะที่ยาเบะโดนยัดเยียดให้ทำอีก อย่างการเจาะฝาน้ำดื่ม เพื่อใส่หลอดให้สาวๆ ดื่มน้ำได้ง่าย เสื้อผ้าไม่เปื้อน , ผ้าเช็ดมือที่ต้องม้วนเอง และยังมีการเฝ้าดูมอนิเตอร์ซึ่งตรงนี้เองที่เราจะได้เห็นฝีมือของ "สึริฉิ" (นักตกปลา) ของมิรุกิ (เด็กคนโปรดของผมอีกคน) และ เมื่อไปเปรียบเทียบกับ "พารูรุ" ที่ดูไม่ค่อยมีชีวิตชีวา น่าหดหู่แล้ว มันต่างกันระดับท้องฟ้ากับก้นเหว ซึงแบบพารูรุนั้นมีแต่คนเรียกว่า "ชิโอไทโย (การจับมือที่ทำให้แฟนรู้สึกไม่ค่อยดี)" ส่วน มิรุกิ คือ "คามิไทโย (การจับมือแบบขั้นเทพ ที่ทำให้คนอยากมาจับอีก)" ซึ่งทำให้ยาเบะเป็นห่วงพอสมควร

คิตากาว่า เค็นจิ พักนี้นายออกสื่อบ่อยไปมั้ย?

อ๊ะ ยุยฮัง กระโปรงเปิดเรอะ?

และเรายังได้ไปเห็นงานของ คิตากาว่า เค็นจิ (คนที่ชื่อของเขากลายเป็น 6th Single ของ NMB48)  ที่คนสงสัยว่าอีตานี่เขาทำอะไร นั่นคือ P Check ซึ่งย่อมาจาก Pantie Check ซึ่งเฮียแกมีหน้าที่เช็คว่าในDVD Concert หรือการแสดงต่างๆ นั้นมีซีนที่บังเอิญถ่ายกางเกงในไว้ได้ เฮียจะตัดฉากนั้น แล้วเอาภาพจากล้องมุมอื่นมาใส่แทน โอ้... ช่างเป็นงานที่ช่างตัดหนัง อย่างจ่ากบอยากทำยังไงก็ไม่ทราบ น่าจะแจ่ม

และเมื่อยาเบะกับโอกะเลม่อนกลับไปรายงาน อ.อากิโมโตะ ว่าเขาทึ่งมากในส่วนของยูโกะ แต่ก็กังวลในส่วนของพารูรุ คือ ถ้ามองในแง่ของแฟนๆ แล้ว การที่ต้องมาเจอกับท่าทีชวนหดหู่แบบพารูรุแล้ว มันน่ากลุ้มใจแทนแฟนๆ ซึ่งไม่รู้ว่าเข้าแผนอากิโมโตะหรือไม่อย่างไรก็แล้วแต่ แต่กลายเป็นว่า "งาน" ที่อากิโมโตะอยากให้ยาเบะทำเพิ่มคือ "ทำอะไรสักอย่างให้พารูรุเปลี่ยนจากที่น่าเบื่อ กลายเป็น "ระเบิดระเบ้อ"" ทีเถอะ แบบว่าอะไรก็ได้ คิดแก๊ก หรือ มุกใหม่ให้พารูรุเปลี่ยนไปทีเถอะ

ครับ หลังจากตรงนี้ไปจะเป็นเวลาอวย พารูรุ กันแบบไม่ต้องมีเมมเบอร์คนอื่นมาแจมแล้ว!




วันต่อมา ยาเบะ จึงไปพบพารูรุตัวเป็นๆ และได้พบว่า ยาเบะนั้นหน้าตาคล้ายกับพ่อพารูรุมาก.. เอ้อ.. ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าตัวจริงของพารูรุเองก็ไม่รู้จะปรับปรุงตัวยังไงดี เพราะตัวเองไม่ได้เรื่องทั้งร้องเพลง,เต้นและคุยเลย ,

ภาพในอดีตเมื่อ 18 เดือนก่อน ที่ทำให้พารูรุได้ฉายา "พงโคะสึ" (ขยะ / ไม่ได้เรื่อง)

นอกจากไม่ได้เรื่อง 3 อย่างแล้ว ยาเบะยังเสริมว่า "งานจับมือ" ก็ไม่ไหวเหมือนกัน

เพื่อให้พารูรุเปลี่ยนซักนิด ยาเบะจึงคิดท่าประจำตัวให้พารูรุ คือ "พารุรุรรุ้น"