Blog จ่ากบ

ตอนที่ 1.3

หลังจากแยกกับเจ้าหน้าที่ระหว่างทางกล้บ  ผมก็ออกมาเดินเตร็ดเตร่รอบสถานีชินจูกุ ซึ่งพูดง่ายๆว่า ออกผิดทางครับ สถานีชินจูกุนั้นใหญ่โตมากๆ เกิดไปเดินออกคนละทิศกับที่ต้องไปล่ะก็ เดินอ้อมโลกเลยทีเดียวเชียว ซึ่งทางออกที่ผมต้องออกคือ East Exit แต่ดันเดินไปออก West exit ผลคือ ต้องเดินอ้อมสถานีไป แต่ก็ทำให้ได้ถ่ายรูปเล่นหลังเสร็จงานล่ะนะ

ห้างลูมิเนสต์ที่อยู่ใกล้ทางออกตะวันตกของสถานีชินจูกุ 

ด้านข้างของสถานีชินจูกุ East Exit ถนนที่ผมกำลังเดินเต็มไปด้วยร้านอาหารและร้านขายเสื้อผ้าเพียบ

16.00
หลังจากอ้อมโลกมานานในที่สุดก็ถึงโรงแรมอีกครั้ง คราวนี้ได้เช็คอินเสียที แต่กระเป๋าเสื้อผ้าที่ผมส่งโดยขนส่งของ ANA ยังมาไม่ถึง, ดังนั้นผมเลยไม่มีชุดจะเปลี่ยน มีเพียง กกน เท่านั้นที่ได้เปลี่ยนซักทีหลังจากใส่มันมานานกว่า 27 ชม (เด็กดีไม่ควรเลียนแบบ) แน่นอนว่าผมอาบน้ำและนั่งเช็คเมล เพื่อสอบถามหัวหน้าว่าจะเอายังไงกับของที่ส่งผ่านขนส่งไม่ได้ดี คำตอบก็คือ ต้องไปส่งด้วยตัวเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมคิดอยู่แล้วล่ะครับ และเลยขอให้หัวหน้าช่วยเมลไปบอกเขาว่า ผมจะไปส่งให้ได้ก่อน 17.30 ของวันนี้

16.30
เมื่อเช็คสถานีที่จะลงแล้ว ผมก็ไปรับกรอบรูปที่เคาน์เตอร์ฝากของ และพยายามจะไปส่งมันทั้งอย่างนั้น แต่มาคิดดูอีกที สภาพที่ห่อลังกระดาษมา มันไม่สะดวกในการขนย้ายด้วยแรงแขนเลย ผมเลยยืมคัตเตอร์มาเลาะลังออกจนหมด เหลือเพียงกรอบรูปห่อบับเบิ้ลอย่างเรียบร้อย ฝีมือเจ๊ฝ่ายจัดซื้อของบริษัทเท่านั้น และก็เดินไปหลังโรงแรมขึ้นรถไฟสาย เซย์บุชินจูกุทันที , สายเซบุชินจูกุ เป็นรถไฟแบบ Local วิ่งทางฝั่งตะวันตกของโตเกียว มีคนขึ้นพอประมาณ แต่ก็มีขบวนที่จอดทุกสถานี ก้บแบบ Rapid หรือ ขบวนที่จอดบางสถานี วิ่งเร็วพอประมาณ/มีชั่วโมงละ 4 ขบวน และ Express คือ จอดแบบเว้นสถานี ซึ่งวิ่งเร็วมากๆ และสถานีที่ผมต้องลงนั้นต้องขึ้นLocal จึงจะจอด แต่ก็มีทางเลือกคือ ขึ้น Rapid เลยไป 1 สถานีแล้วนั่ง Local ย้อนก็จะประหยัดเวลามากกว่า 20 นาทีเลยทีเดียว

รถไฟฟ้าในโตเกียวนั้น นอกจากจะมีรถไฟของJRแล้ว ยังมีรถไฟสายท้องถิ่นอีกมากมาย แต่ทุกๆที่ มันจะมีการวิ่ง  2 แบบ คือ แบบจอดทุกป้ายและแบบจอดเป็นบางป้าย โดยไม่มีการคิดเงินเพิ่มเลย จ่ายเท่ากันหมด และหากคุณนั่งไกลๆ การเลือกแบบไม่จอดทุกสถานีน่าจะเป็นทางเลือกที่ดี ซึ่งแต่ละสายก็จะมีตารางเวลาว่า ขบวนธรรมดากับขบวนด่วนจะเข้าเมื่อไหร่ ซึ่งญี่ปุ่นเขาเคร่งครัดในตารางเวลามากๆ และ ไม่เคยผิดหวังในการรอเลย ซึ่งไม่ใช่เพิ่งทำมาแค่ปี-2 ปีแบบบ้านเรานะครับ เขาทำมาจะ30ปีแล้ว การลงสถานีหนึ่งไปต่อรถอีกขบวนนึงนี่ปกติมากๆ ดังนั้นหลักการคิดเงินจึงต้องนับสถานีเอา แต่การมานั่งคำนวณมันวุ่นวาย ดังนั้นเกือบทุกคนจึงมีบัตร PASMOซึ่งใช้ได้เกือบทุกประเภท ตั้งแต่รถไฟฟ้าบนดิน,ใต้ดิน ไปจนถึงซื้อของ แม้แต่ค่าล็อกเกอร์เก็บของ และมีจุดเติมเงินทุกสถานี นับว่าสะดวกมาก ซึ่งบัตรที่ว่านี้น่าจะมีขายตามสถานีใหญ่ๆในโตเกียวครับ

อธิบายสำหรับผู้ที่ต้องการไปด้วยตนเอง ด้วยรถไฟสายเซย์บุชินจูกุ

(1) ออกจากทางออกด้านตะวันออกของ สถานี JR ชินจูกุ (คุณสามารถมาจากรถไฟสายไหนก็ได้)
(2) ข้ามแยก แล้วเดินไปทางซ้าย เข้าถนนคนเดิน (ตรงร้านทีี่ผ้าใบสีแดง)
(3) เดินผ่านถนนคนเดินแถบชินจูกุ ร้านรวงแถวนี้ปิดเกือบเที่ยงคืน

(4) ออกมาจะเจอแยกที่ผมยืนรอเมื่อตอนเช้า

(5) เดินไปทางซ้ายโดยให้เล็งตึกสูงๆ สีน้ำตาลเอาไว้

เมื่อถึงที่ในรูป 5 แล้ว ให้เดินขึ้นบันไดไปชั้น 2 เดินตรงไปเรื่อยๆ จะเจอช่องจ่ายเงินรถไฟและ เราก็จะขึ้นรถไฟหนีตามกันดั้มกันต่อไป

จ่ากบ NOTE : สถานีอยู่ข้างๆทางเข้าโรงแรมเลยทีเดียว จริงๆ แล้วตัวสถานีนั้นแชร์พื้นที่โรงแรมในช่วงชั้นที่ 2-4 และมีห้างร้านต่างๆรวมอยู่ด้วย  ห้องพักของโรงแรมจึงจะเริ่มมีห้องพักที่ราวๆชั้น10ครับ นับว่าเป็นการใช้พื้นที่ที่แปลกดี อนึ่งตรงปลายทางจะเป็นรางรถไฟซึ่งทำรางสูงให้ข้างล่างยังมีถนนให้รถวิ่งผ่านได้ โดยไม่จำเป็นต้องทำขนานกับถนนแบบถนนสุขุมวิทแบบบ้านเรา

16.45
ที่สถานีเซย์บุชินจูกุ (西武新宿) จะมีรถไฟวิ่งเพียงสายเดียวคืิอ สายเซย์บุชินจูกุ ซึ่งปลายทางนั้นอยู่ไกลถึงจังหวัดไซตามะ (ปริมณฑลของโตเกียว ตั้งอยู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียว) แต่สถานีที่ผมจะไป คือ 上井草駅(สถานี คามิอิกุสะ) ซึ่งจะจอดเฉพาะสาย Local (各停 ) เท่านั้น การจะไปถึงให้ไวจึงต้องนั่งแบบ Express(急行) ไปก่อน แล้วลงที่ 上石神井駅 (สถานีคามิชากุจิอิ) ซึ่งเลยไป 1สถานีแล้วต้องข้ามไปชานชะลาหมายเลข 4 เพื่อนั่งแบบ Local กลับไปที่คามิอิกุสะ

17.20
ที่หน้าสถานีนี้ เป็นที่ตั้งของอนุเสาวรีย์กันดั้ม ทำไมน่ะเหรอ เพราะที่นี่เป็นเมืองที่ บริษัท ซันไรส์ ผู้สร้างกันดั้มตั้งทำการอยู่ไงล่ะครับ ดังนั้นเวลาลงจากรถไฟจะมีจิงเกิ้ล "โทเบะ กันดั้ม" ในท่อน "โมเอะอะกาเร โมเอะอะกาเร กันดามุ" ดังขึ้นด้วย และตามร้านค้าบ้านเรือนก็มีการประดับประดาภาพกันดั้มเอาไว้ด้วย สมเป็นเมืองกันดั้มจริงๆนะครับ , เมื่อทำการส่งของให้กับที่แห่งหนึ่งในเมืองนี้แล้ว ก็ตัวเบาขอทำการถ่ายภาพเอาไว้เป็นที่ระลึก

ร้านนี้ไม่รู้ขายอะไร แต่บานปิดได้ใจมาก

(ซ้าย) ตึก บ.ซันไรส์ที่คนนอกห้ามเข้า เพราะมีตรวจลายนิ้วมือก่อนเข้าด้วย
(ขวา) กันดั้มสูง 3 เมตร อยู่หน้าสถานีรถไฟ ไม่ได้อยู่หน้าซันไรส์นะ

รูปนี้จ่ากบถ่ายในเดือนมีนาคม 2007 ครับ สังเกตุว่าจะโล่งๆกว่ารูปบน  เพราะในภายหลังได้มีการเปลี่ยนฐาน และ มีช่องใส่เงินเพื่อบำรุงรูปปั้นให้อยู่นานเท่านานด้วย

ไม่รู้ขายอะไร แต่อยู่ตรงช่องผ่านขึ้นรถไฟเลยล่ะ เท่อีกแล้ว

เมื่อว่างแล้ว เป้าหมายต่อไป ก็คือ อากิฮาบาระ...