Blog จ่ากบ : สำนักข่าวคอมิกและอนิเม

คราวก่อนพูดถึงว่า NARUTO เป็นอนิเมที่มีคนดูเยอะมากๆในประเทศไทยไปแล้ว และมีเหตุผลหนึ่งคือ สร้างมาจากหนังสือการ์ตูน ใช่มั้ยครับ ผมเองก็มีมุมมองเกี่ยวกับเรื่องนี้เหมือนกัน

หลังจากมีประสบการณ์การรับชมอนิเมมา 20 กว่าปี ผมบอกได้เลยว่าในยุคก่อนๆ อนิเมมักจะถูกสร้างจากหนังสือการ์ตูนทั้งสิ้น กล่าวคือ เพราะการสร้างอนิเมจากเรื่องที่คนรู้จักดีอยู่แล้วน่าจะจูงใจได้ง่ายกว่า ออริจินั่ล อนิเม ยกตัวอย่างในยุคก่อนๆ ก็คือ อนิเมของ มุชิโปร ¹ นั่นคือ อะตอม เจ้าหนูปรมาณู, เลโอ สิงห์น้อยเจ้าป่า จนกระทั่งปาร์แมน, คิวทาโร่ จากฝีมือของ สตูดิโอซีโร่² , มาชินก้า Z จากการสร้างของโตเอะ อนิเมชั่น ที่สร้างโดยยึดหนังสือการ์ตูนของนางาอิ โก³เป็นแม่แบบ (ในไทยเองก็มีการสร้างอนิเมจากวรรณคดีไทย เพราะเชื่อว่า คนจะอยากดูง่ายกว่า เช่นกัน) แต่หลังจากธุรกิจอนิเมญี่ปุ่นเฟื่องฟู บริษัทเล็กๆ ในเวลานั้น ก็เริ่มสร้าง งานออริจินั่ลของตนเองขึ้นมา และใช้หนังสือการ์ตูน กับ นิยาย เป็นตัวเสริม กล่าวคือ ทำการขายไปพร้อมๆกันอย่าง โมบิลสูท กันดั้มของ SUNRISE ซึ่งหลังจากSUNRISE ยึดหัวหาด โรบ๊อตอนิเมชั่นได้ ก็ทยอยสร้างงานต้นฉบับออกมามากมาย โดยไม่ยึดถือว่าต้องมีหนังสือการ์ตูนหรือไม่ หลังจากการแข่งขันมากมายหลายต่อหลายปีก็พัฒนาไปใช้ นิยาย, เกม มาเป็นต้นฉบับในการสร้างอนิเมชั่น ล่าสุดก็เป็น FATE/Stay Night ของ Type Moon

กล่าวคือ หนังสือการ์ตูน กับ อนิเมชั่น ไม่สามารถตัดขาดจากกันได้ แต่ด้วยความที่มีอนิเมชั่นมากมายที่สร้างจากหนังสือการ์ตูนแล้ว ยืดเยื้อ ยืดเรื่อง ทำได้ไม่ดีเท่าหนังสือ ก็ทำให้แฟนๆ (ที่ติดตามจริงจังนะ ไม่ใช่กลุ่มที่ติดตามผ่านๆ) เริ่มเสื่อมศรัทธาในเส้นทางนี้.. และพัฒนาไปเป็นไม่อยากแตะต้องในที่สุด บอกตรงๆ ณ เวลานี้ ผมเองก็เลือกรับชมเช่นกัน เท่าที่นึกออกว่า อนิเมจากหนังสือการ์ตูนที่ผมเลือกดูก็ Bleach , เจปัง , แบล็กแจ็ค เรื่องที่จบไปแล้วอย่าง BECK , Parakiss ก็ดูนะครับ ก็ยอมรับว่า หลายเรื่องในนี้ก็ทำได้ดี แต่ก็ไม่อาจดีกว่าต้นฉบับนัก เรียกว่า สำหรับผมแล้วก็งั้นๆ คือดูไปได้ แต่ไม่บ้าคลั่งติดตามละเอียดเท่าใดนัก อาจเพราะหน้าที่การงานที่บังคับให้เรามีเวลารู้จักเรื่องพวกนี้เพียงผิวเผิน แต่ผมก็คิดว่าเรื่องที่ผมชอบจริงๆ ก็ยังมาจากสาย ออริจินั่ล อนิเมอยู่ดีนะ อาจเป็นเพราะ มันทำให้ผมได้ลุ้นในทุกสัปดาห์ว่า เฮ้ย! มันจะเป็นยังไงต่อเนี่ย เพราะไม่มีทางรู้ล่วงหน้าว่า อะไรจะเกิดขึ้นอย่างที่ผมดูอยู่ตอนนี้ก็ My-Otome ที่ต้องนั่งลุ้นทุกครั้งที่ออกตอนใหม่ คือ มันสดใหม่กว่าเรื่องที่เป็นหนังสือมาก่อน (แม้My-Otome จะมีฉบับหนังสือการ์ตูนที่ออกมาพร้อมกันก็ตาม แต่ผมไม่ได้อ่านหรอกนะ)

สำหรับผมแล้ว การจะเลือกเรื่องมาดูสักเรื่องไม่ใช่เรื่องลำบาก เพราะผมติดตามข่าวสารอนิเมชั่นอยู่เรื่อยๆ และท่องbitบ่อยๆ ทำให้สามารถสูบเรื่องใหม่ๆมาดูสักตอนเพื่อทดสอบว่า น่าสนใจมั้ย? ไม่น่าสนก็ไม่ดูต่อ เบื่อก็เลิกดู ได้ง่ายกว่าคนที่ท่องแผง ที่ต้องเลือกอนิเมโดยมีข่าวสารเพียงไม่มากในมือ และ ตัดสินใจจากการสุ่มเอา ซึ่งการจะสุ่ม ก็มักจะสุ่มจากเรื่องที่มีชื่อเสียง จาก หนังสือการ์ตูนที่มีขายในบ้านเราเป็นหลัก อย่าง นารูโตะ, วันพีซ , โคนัน หรือ เรื่องเก่าๆอย่าง ดราก้อนบอล,เซนต์เซย่า ซึ่งผมบอกได้เลยว่า ถ้าผมดูผมคงใช้เวลานั่งจับผิดมากกว่าจะนั่งสนุกไปกับมัน จับผิดว่า เฮ้ย ตอนนี้ไม่เหมือนหนังสือว่ะ ตอนนี้มันเขียนใหม่นี่หว่า เคยมีน้องคนหนึ่งบอกผมว่า ถ้าเลือกได้เขาจะดูอนิเมก่อนอ่านหนังสือ เพราะจะสนุกไปกับมันได้มากกว่า เพราะมาทั้งภาพและเสียง แต่เขาหารู้ไม่ว่า หลายต่อหลายเรื่อง หนังสือสนุกกว่าTV เพราะความตั้งใจมันผิดกัน คนเขียนแต่ละตอนเขียนเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ทุกตอนต้องเจ๋ง คนจะได้ติดตาม... แต่ TV อนิเม สร้างไปตามวาระ สร้างให้จบๆกันไป บางเรื่องก็ไม่ปราณีต บางเรื่องก็ปราณีต บางเรื่องสร้างเกินต้นฉบับจึงต้องสร้างเรื่องใหม่อย่าง FMA ที่ไปๆมาๆ เข้มข้นกว่าหนังสือต้นฉบับไปซะแล้ว (ในช่วงครึ่งหลังของเรื่อง)

ชักยาว เอาเป็นว่า คุณใช้หลักเกณฑ์ในการเลือกดูอนิเมจากหนังสือการ์ตูนบ้างมั้ยครับ?